De zorg in de knoop.

23 december 2024 :

Wees gerust. Dit is niet de zoveelste klaagzang over de afvinkcultuur en administratieve last in de GGZ. We eindigen zelfs met de opmerking dat er ’een win-win situatie’ ontstaat.
Toch eerst kort het probleem. Toen ik ruim dertig jaar geleden als psycholoog begon, zag ik zeven patiënten op een dag. Momenteel zijn dat er vijf. Dat is een forse afname.
Hoe komt dat? Laten we niet verzanden in vaag geleuter over een ‘afvinkcultuur’. We hebben een schuldige nodig, een concreet iets dat we kunnen uitrukken als onkruid.
Wat mij betreft is de computer de boosdoener. De computer is ooit ingezet om de zorg te ondersteunen en vergemakkelijken. Met de computer kan je duizend dingen registreren. En meer. Er is een grenzeloze registratie gekte ontstaan waardoor de computer zo langzamerhand meer werk oplevert dan het bespaart. Veel werk, dat ten koste gaat van de behandelcapaciteit en veel geld kost.
Ik begrijp dat enige vorm van registratie noodzakelijk is. Dat is onvermijdelijk. Hoe kunnen we onszelf dwingen terug te gaan naar het minimaal noodzakelijke in plaats van excessief gebruik te maken van alles wat mogelijk is op het gebied van registreren?
Wat is wijsheid? Voor wijsheid kunnen we terug gaan naar de oude Inca cultuur. Ook de Inca’s registreerden. Dat deden ze door knopen in een touwtje te leggen. In het touwtjes- systeem van de Inca’s kan je niet heel veel gegevens kwijt.  Dat dwingt om registraties tot een minimum te beperken. Daarmee komen we tot een oplossing voor de registratie gekte. We doen de computer in de ban en gaan in navolging van de Inca’ s knopen in een touwtje leggen. De laatste dag van de maand sturen we een knoopwerkje naar de zorgverzekeraar met slechts een minimum aan gegevens. Gegevens in de knoop, de zorg uit de knoop.
Tel uit je winst. Hulpverleners houden zeeën van tijd over om het stuwmeer van patiënten te behandelen. Weg wachtlijsten. Het scheelt ook veel geld. Er hoeft geen geld naar allerlei hardware, niet naar software ontwikkelaars, niet naar helpdesk medewerkers of beveiligingsspecialisten. Veel privacy waakhonden kunnen naar huis. De GGZ wordt op slag goedkoper. Dat is fijn voor de verzekeraar.
Alle werkloze ICT-ers scholen we om tot zorgmedewerkers. Daarmee lossen we nog een probleem op: het schrijnend tekort aan zorgmedewerkers. Zoals ik al zei aan het begin van dit verhaal: het is een win-win situatie.

Gepubliceerd in GZ-Psychologie, april 2023